آدمی به عشق زنده ست و به آدمیت، به جوانمردی و پهلوانی که از روزگاران کهن در تار و پود ما ایرانیان ریشه داشته
ولی در زمانه امروز کمرنگ شده ولی هنوز نفس می کشد،
براستی در این زمانه قلب بزرگ داشتن و دستی را گرفتن و عشق دادن همان پهلوانی و آدمیت است،
پوریای ولی بودن و داش آکل بودن و تختی بودن است …